رودخونه به هیچی کار نداره؛ راهش رو میره، دشتِ تشنه رو سبز می‌کنه و در آخر هم می‌رسه به دریا.  

لزومی نداره مدام جلوی جریان آب سد ساخت. زورِ همه یکی نیست و قرار نیست همه قوی باشن. گاهی فقط باید هم‌سفرِ آب شد و پذیرفت که: جنگیدن با موج‌ها بی‌فایده است.

باید شنا کرد، به مسیر اعتماد کرد و به دریا باور داشت، چرا که: رودِ خشک، به دریا نمی‌رسه.

(دربارهٔ آب ننوشتم | +لینک)

به پیشنهاد هالی جان کرکرهٔ اینجا رو هم میدم بالا 😅 تا ببینیم در ادامه چطور پیش میره.