اما عزیز من هیچوقت یادت نره، مدادرنگی های شکسته هنوز رنگ دارن.
اما عزیز من هیچوقت یادت نره، مدادرنگی های شکسته هنوز رنگ دارن.
منم همینطور داستایوفسکی عزیزم؛ منم فقط از یه چیز میترسم اینکه سزاوار رنج هایی که میکشم نباشم .
هنوز نمیدانم چرا انسان بودن را انتخاب کردم زمانی که میتوانستم شاخه ای گل ، نوری تابان و یا پروانه ای رنگین بال در این دنیا باشم.
به قول آقای کامو :
رو به سوی آن بخش از وجودم کردم که هیچکس را دوست نداشت و درهمانجا پناه گرفتم.
وقتِ چای است؛ همراهی میکنی؟