شاید بزرگ شدن همین باشد؛ لحظهای به خودت میآیی و میبینی گوشهایت تسلیم صدای خوانندهای شدهاند که تا دیروز، موزیکهایش را چشم بسته ریجکت میکردی! حالا تازه داری معنای آنچه بر زبان میآورد را درک میکنی و طنین صدایش دقیقههاست که روی دور تکرار پخش میشود و تو بیآنکه خودت بدانی در کلماتش غوطهور شدهای...
ارسال دیدگاه برای این نوشته غیرفعال است.
درباره
شب سرشاری بود، رود از پای صنوبرها تا فراترها رفت! دره مهتاب اندود، و چنان روشن کوه، که خدا پیدا بود...
"سهراب سپهری"
دستهبندیها
- دلنوشته ها (8 نوشته)
- روزمرگی ها (12 نوشته)
- یواشکی ها (2 نوشته)
- پاراگراف ها (3 نوشته)