سیستمی وجود دارد که رقابت نمی کند. رقیب را حذف می کند.

آقای فردوسی پور من با دیدن بغضت از صبح بغض دارم.در وضعیتی به سر می بریم که نخبگان هم بغض تو اند و پخمگان پرچمدار و بر صدر. آقای فردوسی پور بغض تو بغضی به وسعت یک ایران ، یک وطن است و ما همبندی های تو هستیم که از درد مشترک بغض مشترکی داریم.

مرزی وجود دارد که بعد ازون جنایت،جنایت نیست؛بلکه قهرمانیه

تنهایی یعنی غیبت شیرین نگاه ها.

ابدیت یعنی صدای وزوزی بی پایان

دوستم داری چون دوستم داری. دوست داشتن دلیل نمی‌خواهد.

درست است که حاکمیت تمامیت‌خواه کوشید چاله‌هایی از فراموشی را به وجود بیاورد که تمام اعمال – خیر و شر – در دل آن ناپدید می‌شدند، اما درست همان‌طور که تلاش نازی‌ها، از ژوئن ۱۹۴۲ به بعد، برای پاک‌کردن ردپای تمام کشتارها (با خاکسترکردن اجساد، سوزاندن پیکرها، استفاده از مواد منفجره و شعله‌افکن و دستگاه‌های خردکنندهٔ استخوان) محکوم به شکست بود، تمام کوشش آن‌ها برای «نابودکردن دشمنان‌شان در سکوت و گمنامی» هم بیهوده بود. چیزی به نام چالهٔ فراموشی وجود ندارد... و جهان آن‌قدر آدم دارد که فراموشی غیرممکن باشد. همیشه یک‌نفر زنده می‌ماند تا داستان را بازگو کند.

سر موفقیت در این است که انسان کم توقع باشد.