مرزی وجود دارد که بعد ازون جنایت،جنایت نیست؛بلکه قهرمانیه

تنهایی یعنی غیبت شیرین نگاه ها.

ابدیت یعنی صدای وزوزی بی پایان

دوستم داری چون دوستم داری. دوست داشتن دلیل نمی‌خواهد.

درست است که حاکمیت تمامیت‌خواه کوشید چاله‌هایی از فراموشی را به وجود بیاورد که تمام اعمال – خیر و شر – در دل آن ناپدید می‌شدند، اما درست همان‌طور که تلاش نازی‌ها، از ژوئن ۱۹۴۲ به بعد، برای پاک‌کردن ردپای تمام کشتارها (با خاکسترکردن اجساد، سوزاندن پیکرها، استفاده از مواد منفجره و شعله‌افکن و دستگاه‌های خردکنندهٔ استخوان) محکوم به شکست بود، تمام کوشش آن‌ها برای «نابودکردن دشمنان‌شان در سکوت و گمنامی» هم بیهوده بود. چیزی به نام چالهٔ فراموشی وجود ندارد... و جهان آن‌قدر آدم دارد که فراموشی غیرممکن باشد. همیشه یک‌نفر زنده می‌ماند تا داستان را بازگو کند.

سر موفقیت در این است که انسان کم توقع باشد.

دست‌هایت را باز کردی. یک عالمه جمله می‌خواستم بگویم، ولی دست‌هایت همه‌ی حرف‌های ما بود.

کسی ک به کارش عشق می ورزد خوشبخت است.