عدالت، مستلزم خلوت است، عدالت اندوه را مجاز میشمرد ولی غضب را نه، و حکم به پرهیزی کاملاً محتاطانه میدهد، پرهیزی از لذت دلچسب قرار دادن خویش درمرکز توجه همگان.
نزدیک بود با مفهوم "منافع ملی" آشنا شوند که ناگهان یک چیز دیگر آمد و مثل غلتک از روی آن رد شد: "غرور ملی"
فقط روزها میآیند و میروند نه حقی داریم که از کسی بازخواست کنیم نه میهنی که به گذشته و آیندهی آن علاقمند باشیم نه آیندهای که برای بهبودی آن بکوشیم و نه زال و زاتولی که در تأمین آینده او تلاشی بکنیم و نه دماغی و دلی که به کاری سر خودمان را گرم بکنیم بدتر از دوزخ سارتر همهچیز بیطرفانه میگذرد با جار و جنجال و سر و صدا.
از میان ️نامه ها به حسن شهید نورایی
صادق هدایت