دست‌هایت را باز کردی. یک عالمه جمله می‌خواستم بگویم، ولی دست‌هایت همه‌ی حرف‌های ما بود.

کسی ک به کارش عشق می ورزد خوشبخت است.

عدالت، مستلزم خلوت است، عدالت اندوه را مجاز می‌شمرد ولی غضب را نه، و حکم به پرهیزی کاملاً محتاطانه می‌دهد، پرهیزی از لذت دلچسب قرار دادن خویش درمرکز توجه  همگان.

نزدیک بود با مفهوم "منافع ملی" آشنا شوند که ناگهان یک چیز دیگر آمد و مثل غلتک از روی آن رد شد: "غرور ملی"

فقط روزها می‌آیند و می‌روند نه حقی داریم که از کسی بازخواست کنیم نه میهنی که به گذشته و آینده‌ی آن علاقمند باشیم نه آینده‌ای که برای بهبودی آن بکوشیم و نه زال و زاتولی که در تأمین آینده‌ او تلاشی بکنیم و نه دماغی و دلی که به کاری سر خودمان را گرم بکنیم بدتر از دوزخ سارتر همه‌چیز بی‌طرفانه می‌گذرد با جار و جنجال و سر و صدا.

از میان ️نامه ها به حسن شهید نورایی

صادق هدایت

هیچ کری‌ای بدتر از این نیست که آدم عمداً نخواهد بشنود!

نیازی به انتقام خداوند یا انسان از تبهکاران نیست که زندگی آن‌ها خودمکافات است.سیرت زندگی آنان را شوریده و تباه می‌کند.

در جامعه مصرف، کالایی که انسان بیش از هر چیزی مصرف می‌کند، خوش‌بینی است.