به نام خدا

سلام از این جای جدید!

راستش بعد از این سه ماهی که از شروع جنگ می‌گذره که تقریبا همزمان شد با تعطیلی بیان، نمی‌دونم هنوز هم دلم می‌خواد بنویسم یا نه. نمی‌خوام دنبال یه پلتفرم ثابت بگردم چون هر کدوم ممکنه فردا نباشن (نباشیم)! اما وقتی معرفی اینجا رو دیدم دلم خواست امتحانش کنم. (ممنون از زری که کد دعوت گذاشت توی کانالش!) حتی هنوز مطمئن نیستم بخوام بک‌آپ بیان رو منتقل کنم نه. آوارگی مجازی هم این شکلیه. شاید هر چی سبک‌بارتر باشی، راحت‌تر باشه.

به هر صورت، من فاطمه‌م که تو «بلاگی از آن خود» می‌نوشتم. خوشحال می‌شم دوستای بیانی رو پیدا کنم اینجا.