آپدیتای جدیدو عشق است💘

تو داشبورد پیجارو دیدم پشمام ریخت!

منو کنار صفحه پروفایلم بسی جالب بود خوشمان آمد.

فقط بخش دعوت و ساخت لینک دعوت نمیدونم کجا رفته..

و یچیز دیگه گزینه حالت تاریک وقتی تاریک هستش هم باز مینویسه حالت تاریک بجای روشن.

دیدی مینویسن من بنده ی عشقم و فلان، حس میکنم منم باید بگم من بنده ی آپدیتمُ ~ وز آپدیت جدید شادانم «مثلا دیکه قافیه ساختم!» 🗿

تازگیا فراز و نشیب زیادی تو احساساتم رخ میده ولی از اونایی که توخالین، گنگن، مبهمن.. خودمم نمیدونم چمه؛ در واقع زیاد از این حالت ها بهم دست میده دیروز یه ویدیویی از یه پسر تو یوتیوب دیدم که میگفت «برای یه روزم شده میخوام یه دوست واقعی داشته باشم»
هر چی میگذره بیشتر حس میکنم تنها تر میشم و دایره دورمو هی تنگ تر و تنگ تر میکنم از طرفی میخوام ارتباط بگیرم، یعنی نیاز دارم که واقعا یه رابطه واقعی «رفاقت» رو تجربه کنم و داشته باشمش.. طی این سالها چرخیدن تو فضای مجازی میتونم بگم تنها یه نفر بود که بشدت حس اون سولمیت رو باهاش داشتم و واقعا کنارش خودم بودم و اصلا فاصله دوری که از هم داشتیمو حس نمیکردم، ولی بعدها طی یسری اتفاق که نمیشه گفت..طی یه سری مراحل زندگی حس کردم این بخش از شخصیتش که جدید داره شکل میگیره خوشایند من نیست.. 
حس میکنم بخاطر منه واقعا.. یه ویژگی بزرگسالانه که دوست نداشتم و باعث شد اون حسی که قبلش داشتیمو دیگه پیشش نداشته باشم
من انتظار زیادی دارم از یه رابطه اینکه صداقت داشته باشی / انتظار نداشته باشی / وفادار باشی

انگاری بخش لایکا دیگه کار میکنه**
- البته نمیدونم الان این لایکا نوتیفش به طرف میره یا نه یا مثلا ثبت میشه یا نه صرفا عدد ثبت میشه.

اینجا خیلی باحاله و حس میکنم قراره خیلی خوب پیش بره فقط حس میکنم حتی خیلی از وبلاگ نویسا هنوزم کار تو تلگرام و پلتفرمای راحت الحلقومی مثل تلگرام یا توییتر که راحت با دو تا کلیک میشه محتوا رو نشر داد راحتترن و اونو ترجیح میدن به اینکه بیان توی وبلاگ چیزی بنویسن این یه دلیله بنظرم یه دلیل دیگه اشم فضای محدودشه یعنی فقط چند تا وبلاگ نویسه که دور هم جمع میشن و کاربر و تعاملات زیادی نداره که خب دلیل مهمیه و نمیشه نادیده اش گرفت.. همه دوستدارن دیده بشن و با آدمای جدید بیشتری اختلاط کنن و فضای ساده تری برای تعاملات داشته باشن..
یه چیزی که میتونه وبلاگو بنظرم جذابتر کنه که ندیدم اینه که راحت بتونه با پلتفرمای دیگه کانکت شه چه از نظر محتوایی چه از نظر تعاملات مثلا بیان بر اساس خبرها «که من تجربه اش نکردم اون زمانش رو » اومده بود یه کاری کرده بود که میشد محتوا و وبلاگ رو از طریق بات تلگرام هم مدیریت کرد یا مثلا سرویس پیامش که با پیام میشد پست کرد.. 
یا خودشو مثلا محدود به کاربرای سرویس خودش نکنه و برای کاربر سرویس های وبلاگ نویسی دیگه هم امکانات و بستری فراهم کنه که بتونن راحت نقل مکان کنن یا اینجا هم همزمان فعالیت کنن یجوری که ترغیب بشن اینجا رو هم امتحان کنن «نمیدونم چطوری ولی باحاله اینطوری کار کردن»!
سرویسی که خودشو منزوی کنه و محتاطانه با سرویس های مشابهش و کاربرای اون سرویس، برخورد کنه بنظرم محکوم به درجا زدنه..
و اینکه استفاده از یسری آپشنای حمایتی از همون اول که در کنار حمایت از اون سرویس، یسری امکانات و ویژگی های خاص حتی چیز کوچیکی مثل لیبل کنار پروفایل نشون داده بشه شاید چیز خاصی نباشه ولی مردم الان به همونم مینازن حتی شده یه آیکون دلقک کنار پروفایل.. 
بیان یه نمونه خاص از ایده های ناب و پر از موفقیت بود که متاسفانه آخراش به خواست خودش دیگه اینطوری فعالیتشو متوقف کرد وگرنه حتی آخراش هم میتونست دوباره بلند شه و بهتر از چند سال قبلش ادامه بده ولی حس میکنم دیگه سازنده هدفشو گم کرده بود و هدفی از ادامه دادن بیان نداشت که واقعا غمگینه این اتفاق.
امیدوارم هر چی خاکه بیانه بقای عمر نویسنده باشه و بترکونه**

- ادیت: تازه این دکمه برگشت به داشبورد رو دیدم خیلی خوبه حیحی**
- ادیت دوم: به به دکمه لایک کار میکنه نوتیف لایک اومد؛
کاش این دکمه رفتن به وبلاگ «آیکون اینترنت» توی صفحه جدید باز شه همش صفحه در صفحه میشه اشتباهی TT
- در پاسخ به آقای راوی «که نشد پاسخ بفرستم»:
سلام و درود، خوشحال شدم خوندینش و مرسی.. بمونید برامون ^^🍀✨

وایی وایی دسته بندیشووو ببین میشه عکس داد بهش!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
خودااااااا خیلی نازه اینجا 
* معذبم بابت محتوای فاخرم بین نویسندگان اینجا ولی واقعا باید بنویسم این حرفای نازیبارو هیجاناتم تخلیه شه

فقط یدونه آیکون وب کم داره که حس میکنم میخواین یچیز خیلی خاصی بزارن که هنوز نزاشتن😏🤭

امیدوارم در آینده یکم آزادی عمل بدن برای انگولک صفحه  و تغییرات سوسکی برای خاص کردن اکانتا🤭

و تازه متوجه یه چیز غمگین شدم که آخرین بار که نوشته های بیانم رو ذخیره میکردم با روش بچه های بیانی بودش که یه فایل html و یه فایل json میداد، برای همین نتونستم نوشته هامو برگردونمTT
البته امیدیم نداشتم.. هیی..

وووییی بزارید دوباره کشف کنم اینجارو..

+++

کاش بشه مثل سایت فارسروید یه بخش تنظیمات تم کلی باشه که از توش فونتای فارسی که میخوای رو روی وب و کلا صفحه سایت اعمال کنی**
یا اینکه ایموجی های آیفون نشون داده بشه مثل این روشه
یا مثلا بشه راحت کد امبد فیلم و ویدیوهارو توی پست جاساز کرد
..

به به خیلییییی ذوق دارم برای اینجا... صثخجحبنبحخئحختزبجحصنج خیلی خوشگلههههه نمیتانممممم!

یچیز خیلی جالبی که تازگیا از فهمیدنش لذت بردم درمورد آنیما و آنیموس بودش.. توی کتاب قوانین سرشت انسان (خیلی کتاب جالبیه!)

آنیما جنبه ی زنانه ی سرکوب شده ی مرد هستش و آنیموس جنبه ی مردانه ی سرکوب شده زن هستش؛

اینطوریه که این جنبه سرکوب شده موقعی مکانیسمش فعال میشه که جذب و شیفته جنس مخالف میشی اونم نه هر جنس مخالفی، شخصی که نماد اون جنبه سرکوب شده ی توعه در واقع عاشق خودت میشی!

این آنیما و آنیموس مربوط میشه به رابطه اولیه ما با والد جنس مخالفمون، اگه این رابطه اولیه امون کمی مشکل داشته باشه سعی میکنیم در رابطه ی جدید با اصلاح و تغییر شخص اون رابطه شکست خورده رو جبران کنیم (که شدنی نیست)

اگه خیلی مشکل دار باشه حتی ممکنه سعی کنیم فردی رو انتخاب کنیم که کلا در تضاد با ویژگی های اون والد هستش.

مثلا اینطوری میگه که یه دختری که پدر سختگیری داره و همیشه بهش خرده میگیره و سرزنشش میکنه در آینده احتمال زیادی داره که جذب مردی بشه که یه فرد عصیان گر و یاغیه! چرا؟ چون این مرد یجورایی اونو یاد خودش میندازه که میخواد باشه ولی نمیتونه درواقع نماینده بخش سرکوب شده ی زن هستش که نتونسته بروز بده و همیشه سرکوب شده!

حالا اگه ما بتونیم این آنیما / آنیموس رو کنترل کنیم، دیگه بی گدار به آب نمیزنیم و توهمی و چشم و گوش بسته عاشق و جذب هر ننه من غریبمی نمیشیم و عاقلانه رفتار میکنیم. این آنیما / آنیموس باید شناخته بشه تا بشه کنترلش کرد و از خطرات احتمالیش جلوگیری کرد؛ برای اینکار اول از همه باید رو خودمون بیشتر تمرکز کنیم و ببینیم ما چه آنیما / آنیموسی داریم که بعضی وقتا یهو رم میکنه و آبرو و حیثیت واسه ما نمیزاره بعد اینکه شناختیم راحتتر میتونیم کنترلش کنیم و حتی اگه تو بقیه هم دیدیم سریعتر میتونیم خودمونو از مهلکه نجات بدیم.

این آنیما و آنیموس مکانیسمش اینطوریه که فرد میاد اون ویژگی های سرکوب شده اش رو خیلی توهمی طور فرافکنی میکنه رو فرد مورد نظر؛ اینطوری که اون شخص رو اونطوری که هست نمیبینه و اونطوری که دلش میخواد میبینه و عاشقش میشه و حتی اگه عیبیم داشته باشه خیلی توهمی طور حس میکنه میتونه بعدا تغییر کنه یا خودش تغییر بده! 

* فرافکنی اینطوریه که شما اون حس و ویژگی که سرکوب کردی یا نمیخوای قبولش کنی رو میای به شخص دیگه نسبت میدی و کلا اون شخص رو اونطوری که هست نمیبینی مثل وقتی که شما از یه شخصی بدت میاد و میگی خیلی آدم حسود و مردم آزاریه، دیگه اینو هر چقدرم بیان جلوت ترگل ورگلش کنن باز همونطور نسناس میبینیش و نمیخوای قبول کنی که این یسری جنبه های خوبم داره و کورکورانه قضاوتش میکنی!

این توی جذب شدن و عاشق شدنم همینطوریه عملکردش و ایندفعه شما یچیز خوبو میچسبونی به طرف و کورکورانه عاشق اون ویژگیهای برجسته (ویژگی توهمی که خودت بهش اضافه کردی و زیادی بزرگش کردی) میشی و زندگیتو تباه میکنی.

این آنیما / آنیموس خیلی پیچیده اس و نمیشه با چند تا الگوی مشخص گفت که هر کی اینطوریه پس آنیما / آنیموسش فلانه ولی یه چند تا الگوی تکراری که زیاد میشه دید رو تو کتاب آورده که خیلی آشناس و دونستنش خالی از لطف نیست.