به نام او.

از آنجایی که شروع کردن همیشه سخت بوده و طبق تجربه می‌دانم که اگر برایش صبر کنم شاید هیچوقت به نتیجه نرسد خواستم فقط چند کلمه‌ای بنویسم تا اولین قطعۀ دومینو را زده باشم. اولش حس خوبی به اینجا نداشتم ولی با جزئیاتی که در فضایش دیدم، به ماندن و گفتن ترغیبم کرد. فضای ساده و خاصی به نظر می‌رسد. یکی از ویژگی‌های خوبش که البته احتمالا موقتی باشد این است که امکان ویرایش کامل قالب وجود ندارد. البته خودم همیشه وسواسی قدیمی در طراحی و تغییر قالب‌ها دارم ولی فکر می‌کنم عدم تغییرش نویسنده و خواننده را متمرکز بر متن و محتوا می‌کند و خب احتمالا در پختگی پلتفرم اثر دارد. حرف خاصی نیست. امیدوارم اگر قرار است اینجا بنویسم، خیری از کلماتم حاصل شود و برای هدفی درست باشد. همچنین امیدوارم اینجا هم مانند بلاگفا و بیان روزی بر روی سرمان خراب نشود.