عطری که از میان تارها و پود این رغبت همیشگی به ماندن به مشام میرسد، اعتیاد آور است. چون افیون به رگهایم نفوذ میکند. جانم را میخورد. بوی بهار نارنج میدهد. بوی کوچههای خیسِ پس از شبهای بارانی، ساعت ۲:۴۰ بامداد را...
سلام بر آنان که زندگی مجبورمان کرد، شب را بیآنها سحر کنیم. حالآنکه آنها، جان و جهان ما بودند. 🫀
برای ارسال دیدگاه باید ابتدا وارد
حساب کاربری
خود شوید.
لغو دنبال کردن حساب
آیا از لغو دنبال کردن "دلآرام" اطمینان دارید؟
حساب نویسنده عمومی میباشد؛ دنبال کردن بدون تائید نویسنده تا زمانی که حساب عمومی باشد امکان پذیر است.
تَنزیل 4 هفته پیش