ایران دوباره آنلاین شد، اما همان آدم های قبلی برنگشتند.

اگر آدما بفهمن بالاخره میمیرن،با هم مهربون تر می شدن.

ما تن‌مان زخم برمی‌دارد و نمی‌دانیم چرا چنین خون‌آلودیم وقتی گلوله‌ای به ما اصابت نکرده

چه بیزارم از شما که ما را کشتید و می‌کشید. از شما بیزارم که خاکمان را میراث‌دار درد و رنج کردید.

اما خوشبختانه قدرت تاریخ انقضا دارد.

نخستین قدم به سوی آزادی گذر از هراس به سوی حقیقت است.

"صبر کنید"، برای ما یعنی هرگز. 

وقتی یکی بدو گفت: «مرا پندی ده.» گفت: «چندان غبطت بر زندگان بر که بر مردگان می‌بری.» یعنی هرگز مگوی دریغا که من بتوانمی چندان سیم جمع کردمی که او کرد و بگذاشت به حسرت. بلکه غبطت بر آن بری که چندان طاعت که کرد باری من کردمی.
دیگر: «هیچ کس به مرده حسد نبرد بر زنده نیز نباید برد که این زنده نیز زود مرده خواهد شد.»

تذکره الاولیا