اگر از قبل کانال تلگرامم را دنبال میکردید، احتمالاً متوجه شدهاید که دیگر خبری از اسم قبلی نیست. مدتها این کانال با نام شخصی خودم شناخته میشد، اما هرچه بیشتر گذشت، بیشتر احساس کردم آن اسم دیگر چیزی را که این کانال قرار است باشد، توصیف نمیکند.
به همین خاطر تصمیم گرفتم هویت تازهای به آن بدهم؛ هویتی که بیشتر به محتوایش شباهت داشته باشد تا صاحبش.
Untitled، یا به فارسی «بیعنوان».
شاید در نگاه اول اسم عجیبی به نظر برسد، اما دقیقاً همین بیعنوان بودن، دلیل انتخابش بود.
همهی چیزهای مهم زندگی عنوان مشخصی ندارند. بعضی اتفاقها، بعضی خاطرهها، بعضی حسها و حتی بعضی آدمها را نمیشود داخل یک دستهبندی یا یک عنوان جا داد. فقط اتفاق میافتند، از کنارمان عبور میکنند و اگر ثبتشان نکنیم، کمکم محو میشوند.
این کانال هم قرار نیست فقط دربارهی یک موضوع باشد.
اینجا از روزهایی مینویسم که پشت سر میگذارم، از اتفاقاتی که تجربه میکنم، فکرهایی که در ذهنم میچرخند، موسیقیهایی که با حال و هوایم گره خوردهاند، عکسهایی که دوستشان دارم، جملههایی که ارزش دوباره خواندن دارند و گاهی هم چند خط به فارسی، ترکی استانبولی یا انگلیسی؛ چون بعضی حسها را هر زبان، به شکل خودش بهتر بیان میکند.
شاید بعضی روزها چندین پست منتشر شود و گاهی هم چند روز سکوت باشد. هیچ تقویم مشخصی برای اینجا وجود ندارد؛ همانطور که خود زندگی هم همیشه طبق برنامه پیش نمیرود.
اگر بخواهم در یک جمله توصیفش کنم، Untitled بیشتر از اینکه یک کانال تلگرام باشد، آرشیوی از مسیر زندگی من است؛ جایی برای ثبت لحظههایی که دوست ندارم فراموش شوند.
اگر روزنوشتها، تجربههای واقعی، موسیقی، عکسها و نوشتههای کوتاه برایتان جذاباند، احتمالاً از گشتوگذار بین پستهای این کانال هم لذت خواهید برد. شاید بعضی نوشتهها فقط چند خط باشند، شاید بعضی دیگر روایت یک روز کامل؛ اما همهی آنها بخشی از زندگی واقعی هستند که تصمیم گرفتهام ثبتشان کنم.
شاید سالها بعد، وقتی دوباره به این نوشتهها برگردم، بیشتر از هر چیز، خودم را لابهلای آنها پیدا کنم.
و اگر شما هم دوست داشتید گاهی همراه این مسیر باشید، Untitled همیشه یک صفحهی خالی برای بازگشت دارد.