دوست دارم نوشتنم بوی باران بدهد.

رنگ پاییز داشته باشد.

به صدای کوچ پرستوها باشد و به لطافت پر قو.

طعم انجیر درخت توی باغچه را بدهد.

ظرافت قالی کرمان را داشته باشد.

گاهی حس گریه را تداعی کند، سبک، آرام، ساکت.

گاهی قاه قاه خنده را ساز کند، پرشور، با سر و صدا، مُسری.

دوست دارم دست هایم لکه لکه پر از جوهر خودکار باشد.

دوست دارم از اتاقم بوی کاغذ بلند شود.

دوست دارم روی همین دفتر خوابم ببرد.

دوست دارم روی میزم یک عالمه خودکار و مداد باشد.

دوست دارم برای همیشه نوشتن را دوست داشته باشم...!